sobota, Listopad 17, 2018
Autorzy Posts by GM

GM

325 POSTS 0 KOMENTARZE

804

W ubiegłym roku czyny karalne popełniło nieco ponad 42,5 tys. małoletnich. Tym samym ich udział w stwierdzonych przestępstwach wyniósł tylko 4,7 proc. – wynika z policyjnych statystyk. To najlepszy rezultat od roku 1990. Wówczas udział nieletnich sięgał blisko 4 proc., czyli ich liczba sięgała 60,5 tys. Tendencję spadkową widać od trzech lat.

Więcej czytaj w serwisie – Dziennik.pl

Źródło: Dziennik.pl, autorzy: Patrycja Otto, Klara Klinger 

939

W dniach 22-24 kwietnia 2015 roku na Uniwersytecie Śląskim, Wydziale Etnologii i Nauk o Edukacji w Cieszynie odbyło się V Posiedzenie Krajowej Rady Kuratorów IV Kadencji. Po raz pierwszy delegaci z 45 okręgów sądowych spotkali się poza apelacją warszawską. Z tej okazji 23 kwietnia odbyła się Ogólnopolska Konferencja społeczno-naukowa pt. Kurator sądowy w zredukowanej czy w poszerzonej rzeczywistości?, której organizatorem był Uniwersytet Śląski, Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji, Instytut Nauk o Edukacji, Zakład Pedagogiki Specjalnej, Zakład Pedagogiki Ogólnej i Metodologii Badań, Krajowa Rada Kuratorów, Fundacja na rzecz rozwoju probacji PROBARE.

1136

W dniu 17 kwietnia 2015r. w sali im. Sędziego Mirosława Filipowicza przy Sądzie Okręgowym we Wrocławiu odbyła się Konferencja pt. „Prawo dziecka do kontaktów z rodzicami i bliskimi w aspekcie psychopedagogicznym oraz prawnym”, której wraz z Sądem Okręgowym oraz Stowarzyszeniem Sędziów Rodzinnych, byliśmy współorganizatorami. Przedsięwzięcie, którego się podjęliśmy, spełniło oczekiwania zarówno pod względem merytorycznym jak i organizacyjnym, co licznie potwierdzili uczestnicy. W wydarzeniu udział wzięły 163 osoby – głównie sędziowie i kuratorzy pionów rodzinnych zarówno z okręgu wrocławskiego, jak i z pozostałych sądów podlegających apelacji wrocławskiej. Ponadto swoją obecnością zaszczycili zaproszeni przedstawiciele Rzecznika Praw Dziecka, reprezentowanego przez Sędzię Agnieszkę Rękas, Krajowej Rady Kuratorów, reprezentowanej przez wiceprzewodniczącego Grzegorza Kozerę, placówek opiekuńczo-wychowawczych, jak również Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu oraz Komendy Miejskiej Policji we Wrocławiu.
Przedstawicieli powyższych instytucji oraz pozostałych uczestników powitała Prezes Sądu Okręgowego, Ewa Barnaszewska, tym samym uroczyście otwierając obrady. W swoim przemówieniu Prezes Ewa Barnaszewska podkreśliła rangę i wartość podejmowanej tematyki, jak również wyraziła nadzieję na możliwie szybką regulację poruszanej problematyki. Ponadto, w części oficjalnej głos zabrał Wiceprezes Sądu Okręgowego Marcin Sosiński oraz Kurator Okręgowy Mirosław Nawrocki, którzy zgodnie dostrzegają potrzebę wspólnego wypracowania jasnych procedur postępowania w sprawach o kontakty z udziałem kuratora, ze szczególnym uwzględnieniem szeroko pojętego dobra dziecka.
Przedmiotowa konferencja obfitowała w interesujące i atrakcyjne tematycznie zagadnienia, poruszane podczas trzech wystąpień prelegentów. Warto zwrócić uwagę, iż strukturę konferencji wyróżniała pewna wynikająca z poszczególnych wystąpień logika, mianowicie ukazująca problematykę kontaktów począwszy od praktycznego ujęcia sfery doświadczeń kuratorów sądowych, poprzez odniesienia do rozwoju dziecka w aspekcie psychopedagogicznym, do ukazania prawnych rozwiązań i regulacji poprzez konstruktywną ich krytykę.
Pierwsza prelekcja wygłoszona przez Honoratę Czajkowską i Aleksandra Samka, kuratorów zawodowych rodzinnych pt. „Kontakty rodziców z dziećmi przy udziale kuratora sądowego na przykładzie realizacji orzeczeń w okręgu wrocławskim” była swoistym „głosem” kuratorów sądowych i miała na celu wskazanie zarówno skali podejmowanych przez nich działań w związku z realizacją orzeczeń w sprawach o kontakty, jak i sygnalizację systematycznie występujących przeszkód proceduralnych, uniemożliwiających właściwą realizację postanowienia. Aleksander Samek podkreślił pogłębiający się kryzys rodziny, w sposób jednoznaczny ukazujący się w rosnących statystykach rozwodowych. Prelegent zwrócił jednocześnie uwagę, iż brak regulacji proceduralnych związanych z realizacją orzeczeń jak i zbytnia ogólnikowość wydawanych postanowień, będzie powodowało nawarstwianie się obecnych trudności, szczególnie w perspektywie corocznego wzrostu liczby orzeczeń w sprawach o kontakty z udziałem kuratora sądowego. Honorata Czajkowska w istotny sposób uzupełniła wystąpienie poprzez zaprezentowanie wyników badań przeprowadzonych wśród kuratorów zawodowych okręgu wrocławskiego. W wystąpieniu odniosła się m. in. do takich kwestii, jak procedura realizowania postanowień sądu czy rola kuratora, jaką odgrywa podczas realizacji postanowienia. Prelegentka dokonała analizy przeprowadzonych badań, która pozwoliła na sprecyzowanie i dookreślenie charakteru, przebiegu i specyfiki kontaktów małoletnich z rodzicem w obecności kuratora. Honorata Czajkowska przybliżyła schemat przebiegu realizowanych kontaktów i sytuacji, z którymi kuratorzy mierzą się przy realizacji postanowień. Następnie Aleksander Samek zasygnalizował również, iż postępowanie opiekuńcze powinien cechować diagnostyczny charakter, a Sąd opiekuńczy, kierując się dobrem małoletniego, powinien brać pod rozwagę również powszechnie znane zasady psychologii rozwojowej i pedagogiki.
Kluczowym w odniesieniu do umiejscowienia pojęcia dobra dziecka na poszczególnych etapach postępowania przed sądem, było wystąpienie doc. dr Aliny Czepigi z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Prelegentka poruszyła wątek przywiązania jako warunku prawidłowego rozwoju psychicznego, jak również zobrazowała związek doświadczeń z okresu dzieciństwa z funkcjonowaniem w okresie młodzieńczym i na dalszych etapach życia. Ponadto w sposób szczególny odniosła się do wspólnego dla teorii psychologicznych (ale także w naukach biologicznych i medycznych), podkreślania roli zaspokojenia potrzeby bezpieczeństwa. Jest to kluczowy warunek dla rozwoju psychicznego jako procesu prawidłowego. Referentka w sposób wymowny skupiła na swoim wystąpieniu rzeszę słuchaczy, którzy licznie podejmowali dyskusję z prelegentką również w kuluarach.
Niemniej silne emocje, zarówno ze strony obecnych na sali kuratorów jak i sędziów rodzinnych, wzbudziło wystąpienie prof. US Henryka Haaka, eksperta w dziedzinie prawa rodzinnego, który odniósł się do orzeczeń w sprawach o kontakty z udziałem kuratora pod kątem obowiązującego ustawodawstwa. Prelegent podkreślił zarówno liczne niejasności wynikające z obowiązujących procedur, jak również wskazał na zbyt daleko idące oczekiwania zarówno wobec kuratorów jak i sądu przy orzekaniu i realizacji orzeczeń w sprawach o kontakty. Sędzia Henryk Haak sygnalizował potrzebę niejako zdefiniowania na nowo idei orzekanych kontaktów z udziałem kuratora i uświadomienia, iż to przede wszystkim rodzice są zobowiązani do kierowania się w swoich działaniach dobrem dziecka.
Wystąpienia prelegentów skłoniły słuchaczy do pewnej refleksji, która zaowocowała konstruktywną dyskusją. Głos zabrali również zaproszeni goście, m. in. Sędzia Agnieszka Rękas, członek Społecznej Rady ds. Alternatywnych Metod Rozwiązywania Sporów przy Ministrze Sprawiedliwości, która podkreśliła walory przedsięwzięcia i potrzebę dalszej dyskusji w dążeniu do wypracowania sprzyjających dziecku procedur postępowania sądowego.

Realizacja wykonywania orzeczeń w sprawach o kontakty małoletnich z udziałem kuratora jest kwestią bez wątpienia newralgiczną, wymagającą otwartej dyskusji i wypracowania jasnych procedur postępowania. Podczas konferencji poruszonych zostało wiele aspektów zarówno odnoszących się do kwestii proceduralnych realizowanych kontaktów, jak i samego ich przebiegu. Wystąpienia prelegentów, jak i wywołane nimi burzliwe obrady po zakończeniu prelekcji, uświadamiają potrzebę dalszych działań na rzecz regulacji wykonywania orzeczeń w sprawach o kontakty z udziałem kuratora, ze szczególnym uwzględnieniem zakresu jego decyzyjności, roli, jaką winien odgrywać podczas realizacji orzeczenia z jednoczesnym ukierunkowaniem na dobro dziecka.
Treści referatów wygłoszonych podczas konferencji będą dostępne w kwartalniku „Probacja”, do lektury którego gorąco zachęcamy.

SONY DSC
Konferencja, 17 kwietnia 2015r.

822

W dniu 29 maja Pomorskie Stowarzyszenie Kuratorów Sądowych organizuje konferencję poświęconą tematyce prawa dzieci do kontaktów z rodzicami. To kolejna konferencja, po wrocławskiej, która porusza tę niezwykle aktualną i ważną kwestię. Słabość rodziny i rosnąca liczba rozwodów powodują, że dobro dzieci, a zwłaszcza ich prawidłowe relacje z rodzicami stają się wyzwaniem czasów.

 

1192
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

W dniu 27.03.2015 r w Collegium Humanisticum Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu odbyła się II Międzynarodowa Konferencja  „Za kurtyną resocjalizacji”. Tematem przewodnim była „Zdemoralizowana współczesność”.

Konferencję poprzedziła Debata Penitencjarna, którą zorganizowano dnia 26.03.2015 r. Udział w niej wzięli przedstawiciele świata nauki oraz praktycy działający w różnych obszarach oddziaływań resocjalizacyjnych.
Przyjęta forma Konferencji, jako całość, sprawdziła się doskonale zarówno w roku ubiegłym jak i obecnie.

Debata pozwoliła uczestnikom na swobodne, nie ograniczone ścisłymi ramami czasowymi, wypowiedzi, na które podczas obrad plenarnych nie ma czasu. Wszystkie wystąpienia były bardzo ciekawe m.in. dlatego, że o konkretnie podejmowanych działaniach resocjalizacyjnych mówili praktycy. Pan Sebastian Dec Dyrektor Zakładu Poprawczego w Poznaniu przedstawiając realizowany u nich program wychowawczy zwrócił uwagę na to, że placówka ta nie ma wyłącznie charakteru izolacji „niegrzecznej młodzieży”, ale jest to miejsce, w którym należy uczyć wychowanków m.in. życia bez przemocy, radzenia sobie w trudnych sytuacjach życiowych. Wychowawcy pokazują, że „swoją energię można wykorzystać w inny, lepszy sposób”. Nie można cofnąć czasu, natomiast trzeba znaleźć najlepszy sposób, by iść do przodu. Wychowankowie nie tylko mają możliwość nauki i zdobycia zawodu, ale także uczą się spędzania wolnego czasu. W Zakładzie realizowanych jest kilka projektów m.in. „Górołazi”, „Wydry rzeczne”, „szkolny wolontariat” (informacje o działalności Zakładu Poprawczego w Poznaniu można przeczytać na stroniewww.poznan.zp.gov.pl). W podobny sposób o nowych kierunkach resocjalizacji instytucjonalnej mówiła Pani Magdalena Lubieńczuk – wychowawczyni z Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Samostrzelu (www.mow-samostrzel.pl). Bardzo ciekawą propozycję pracy resocjalizacyjnej w środowisku przedstawił  Pan Wojciech Przybysz Prezes Stowarzyszenia Dzieciom i Młodzieży „WĘDKA” im. każdego Człowieka. Misją Stowarzyszenia jest wspieranie środowisk wykluczonych społecznie, w sposób jaki obrazowo przedstawia porzekadło „ dajemy wędkę, a nie rybę” Mówił m.in. o realnych zagrożeniach czyhających na dzieci i młodzież, tych na ulicy realnej jak i wirtualnej a także o nowych wyzwaniach dla profilaktyki społecznej ( www.facebook.com/stowarzyszenie.wedka/; www.wedka.org)
Tegoroczna Konferencja zgromadziła wyjątkowo dużo uczestników, czynnych jak i biernych, z Kraju i zza granicy.
Oficjalnego otwarcia Konferencji w dniu 27.03.2015 r dokonał prof. Piotr Petrykowski, Dziekan Wydziału Nauk Pedagogicznych UMK. Obrady w sesji plenarnej bardzo sprawnie prowadzili prof. Małgorzata Kowalczyk i dr Michał Szykut. Wykład inauguracyjny wygłosił prof. dr hab. Wiesław Ambrozik z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W swojej wypowiedzi odniósł się sceptycznie do realizowanych w Polsce programów resocjalizacyjnych i niewystarczających rozwiązań systemowych w tym zakresie. Z roku na rok sytuacja ta ulega poprawie, jednakże tempo wprowadzania zmian jest zbyt wolne i nie zawsze adekwatne do potrzeb.
Uczestnicy Konferencji mieli również możliwość zapoznania się z systemami probacyjnymi obowiązującymi w Holandii, Niemczech, na Słowacji i Ukrainie.
Dr Sven Zebel z Uniwersytetu w Twente (Holandia) mówił o psychologicznej reakcji na przestępstwo i wiktymizację, a także o skuteczności działań mających zapobiegać recydywie. Nawiązał również do koncepcji sprawiedliwości naprawczej, idei mediacji oraz działalności resocjalizacyjnych w środowisku otwartym.  Mediacja, w systemie holenderskim ma duże znaczenie psychologiczne i jest powszechnie stosowaną metodą  w procesie resocjalizacyjnym, przynoszącą wymierne efekty.
Dr Ludmiła Dubchak z Instytutu Służby Więziennej w Kijowie przedstawiła zasady organizacyjne i prawne procesu resocjalizacji w organach i instytucjach karnych Ukrainy. Bardzo interesowała Ją organizacja i funkcjonowanie kurateli sądowej w Polsce, bowiem na Ukrainie nie ma pedagogów zajmujących się zawodowo resocjalizacją  osób  w warunkach wolnościowych.
Prof. Peter Jusko z Uniwersytetu Mateja Bela w Bańskiej Bystrzycy (Słowacja) mówił o funkcjonowaniu subkultur oraz systemu probacji na Słowacji. Probacja jako system procesu resocjalizacyjnego w Słowacji jest nastawiona przede wszystkim na kontrolę.
Roman Zielonka Koordynator projektów socjalnych ośrodków integracyjno-edukacyjnych na terenie Niemiec mówił o współczesnych metodach pracy z ludźmi młodymi zagrożonymi wykluczeniem społecznym.
W czterech sesjach tematycznych dyskutowano m.in. o stanie polskiej probacji, etiologii przestępczości i polityki kryminalnej, profilaktyce i prewencji oraz resocjalizacji. Nie były to tylko rozważania teoretyczne. Wskazywano konkretne rozwiązania, prezentowano realizowane projekty i ich efekty. Na szczególna uwagę zasługuje projekt  „eVo+” zainicjowany przez kuratorów z Dolnośląskiego Stowarzyszenia Kuratorów Sądowych ”Frontis”  Założenia projektu zaprezentowali  dr Honorata Czajkowska i mgr Grzegorz Miśta. Projekt jest przykładem nowoczesnych form prewencji i profilaktyki społecznej z wykorzystaniem zasobów środowiska lokalnego. (www.frontis.com.pl)
Wszystkie prezentowane materiały, zarówno te w debacie jak i na konferencji były bardzo interesujące. Nie sposób w krótkim artykule odnieść się do wszystkich wystąpień Cieszy fakt, że:
·      coraz większa jest świadomość, zarówno wśród profesjonalistów jak i społeczeństwa, dotycząca zagrożeń demoralizacją dzieci i młodzieży (nie tylko w świecie realnym, ale również wirtualnym) z różnych środowisk społecznych,
·      wychodzenie z konkretną inicjatywą do środowisk zagrożonych demoralizacją i wykluczeniem społecznym
·      wspieranie środowisk wykluczonych społecznie w sposób jaki obrazowo przedstawia porzekadło „ dajemy wędkę, a nie rybę”.
Dzięki udziałowi gości z zagranicy mamy też możliwość skonfrontowania swoich działań z inicjatywami podejmowanymi przez innych.
Na zakończenie bardzo dziękuję inicjatorom i organizatorom Konferencji oraz poprzedzającej je debaty, tj. Pani  prof. Małgorzacie Kowalczyk i dr Michałowi Szykutowi oraz studentom z Koła Naukowego Pedagogów za wspaniałą organizację i atmosferę. To dzięki Nim wywozimy z Torunia miłe wspomnienia i chcemy tu wracać.

Jedynym minusem Konferencji były ograniczenia czasowe, które nie pozwoliły prelegentom na „rozwinięcie skrzydeł”. Mam nadzieję, że wszystkie prezentowane referaty znajdą się w publikacji pokonferencyjnej.

Ewa Woźna-Płusa (WSK)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA